नमस्कार, नुकतेच श्री.नचिकेत क्षिरे यांचे जो जे वांछील. हे पुस्तक दोन बैठकीत वाचून काढले. साध्या सरळ आणि सोप्या भाषेत कथानकाची केलेली मांडणी पुस्तक वाचून संपेपर्यंत खाली ठेऊ देत नाही.कथेतल्या नायकाची मानसिक अवस्था कमी जास्त फरकाने स्वतःची च आहे असा समज पुस्तकं वाचत असताना होतो. एखाद्या नवीन गोष्टीची सुरुवात करताना जी दिरंगाई होते, व ती गोष्ट करायची राहून जाते यावरचा समर्पक उपायच या कथेत सापडतो. नवीन गोष्टी प्रत्यक्षात साकारताना त्याची योजना कशी असावी,त्यावर काम कसे करावे, चिकाटी, मेहनत या बाबी वर थेट प्रकाश कथेत आढळतो, ते वाचकाला भावते. तसेच कथा नायकाचा जीवन जगताना केलेला बेफामपणा, हलगर्जीपणा, संयम, अतिरेक या मानवी विकारांची वेळीच जाणीव होते. पुस्तक वाचत असताना आपणही काही हलके फुलके पण सातत्याने लिहावे हा विचार नकळत चमकून जातो.पॉडकास्ट सारख्या माध्यमाची जिज्ञासा लागून राहते. कदाचित हेच या पुस्तकाचे यश आहे असे मला वाटते. अशीच नवनवीन पुस्तके वाचकांना उपलब्ध करून द्यावीत, जेणे करून मराठी वाचक वर्ग वाढेल. लेखकांना मनस्वी शुभेच्छा.

प्रथमतः नचिकेत यांचे अभिनंदन की त्यांनी सामान्य मराठी वाचकांसाठी एक उत्कृष्ट पुस्तक लिहिले आहे. सोप्पी भाषा सरळ सुटसुटीत लिखाण पद्धती हे या पुस्तकाचे वैशिष्ठ्य. आपल्या भेटीला येणारा नायक आपल्याला लगेच रिलेट होऊन जातो. त्याच्यासोबत घडलेले छोटे मोठे किस्से, पात्रांमधील संवाद यामधून लेखकाने दिलेले वेगवेगळे उपदेश वाखानन्याजोगे आहेत. कळत-नकळतपणे लेखकाने लेखन कसं कराव, पुस्तक कसं लिहाव, मांडणी कशी असावी, या सर्वांमध्ये येणारे चॅलेंजेस, त्यावर काढावयाचे मार्ग हे अगदी सहजतेने सांगितले आहे. गोष्टीचा time-period, पात्रांची निवड , त्यांच्या नात्यांची गुंतागुंत अतिशय छान पद्धतीने मांडली आहे. सामान्य लोकांचा स्ट्रगल, त्यांची स्वप्ने ती साध्य करण्यासाठी लागणारे कष्ट, इच्छाशक्ती यांचे प्रैक्टिकल विवेचन असलेले “ जो जे वांछील…” हे नक्कीच वाचायला हवे!

एकदा हातात घेतलं की संपे पर्यंत खाली ठेवावेसे वाटत नाही अशी ताकद पुस्तकात आहे. संपूर्ण पट डोळ्यासमोर उभा राहतो, सगळे पात्र आपल्याला दिसतात, त्यांचे संवाद आपल्यासमोर चालले आहे असं वाटतं. हि कादंबरी नसून प्रत्येक सर्वसामान्य माणसाच्या जीवनाचे प्रतिबिंब आहे असं प्रकर्षाने जाणवतं. अनेक वर्ष्यानी मराठी कादंबरी हातात घेतली आणि जो जे वांछील ने भुरळ पाडली.

जो जे वांछील ह्या पुस्तकात लेखकाने अतिशय छान पद्धतीने मांडणी केली आहे .. जेव्हा आपण वाचायला सुरुवात करतो तेव्हा पुढे काय होईल ह्याची उत्सुकता वाढत जाते... आणि हे संपू नये असं वाटतं. ह्या पुढे काय होणार ह्याची उत्सुकता लागून राहिली आहे आणि आता पुढचा भाग लेखकाने काढावा असं वाटून त्याची वाट बघत आहोत. खूप छान नचिकेत क्षिरे..

Finally म्हणायचं कारण बरेच दिवस झाले वाचन सुरु करून. पण तू पुस्तकात लिहिल्या प्रमाणे mobile आणि बाकीची काही प्रलोभनं यामुळे दिरंगाई होत होती वाचनात. पुस्तक खूप म्हणजे खूप छान आहे ..अनेक थोर वाचकांनी तुला अभिप्राय दिलाच आहे छान. पण म्हटलं आपणही द्यावा. एखाद्या सामान्य माणसाचं सामान्य जगणं सुंदर शब्दात मांडलं आहेस तू. म्हणजे एखादी गोष्ट माहित असते आपल्याला . पण त्या गोष्टीला शब्दात गुंफणं महत्वाचं ! पहिल्या पुस्तकात वाचकाला गुंतवून ठेवण्याची ताकद आहे तुझ्या लेखनात ..वाचायला सुरुवात केली नचिकेत दादाचं पुस्तक म्हणून पण शेवट मात्र एका प्रगल्भ लेखकाच्या पुस्तकाचा झाला. अनिकेत जोशी सुरुवाती पासून शेवट पर्यंत भावतो वाचताना. अशीच तुझी अनेक पुस्तकं आम्हा वाचकांना वाचायला मिळूदेत.

तसं मला पुस्तक वाचायची अजिबात सवय नाही. पण नचिकेत नी लिहिलेलं "जो जे वांछील" हे पुस्तक वाचायला घेतलं आणि अक्षरशः दोन बैठकीत संपवलं पण. पुस्तकाची भाषा इतकी साधी, सरळ, सोपी की समजायला अजिबात वेळ लागत नाही आणि विशेष म्हणजे त्यांनी मांडलेले मुद्दे अगदी आपल्याला विचार करायला लावतात की एखादी गोष्ट ठरवली की अडचणी या येणारच, पण त्या overcome करून पुढे कसं जायचं आणि ती गोष्ट पूर्ण होई पर्यंत सोडायची नाही. वाचताना असं मुळीच वाटलं नाही की हे त्याच्या पाहिलं पुस्तक आहे. सर्वांनी नक्की वाचावं असं पुस्तक म्हणजे "जो जे वांछील", नचिकेत आता तुझ्या पुढच्या पुस्तकाची वाट बघतोय.

मराठी कादंबरी माझ्या कडून कधी वाचल्या जाईल असं मला वाटलं नव्हतं. नचिकेतने लिहिलेलं पुस्तक वाचायला घेतलं पण एखाद्या seasoned लेखकाने लिहिले आहे असा अनुभव होता. गोष्ट रूपात असल्यामुळे कादंबरी, पण एखाद्या सेल्फ हेल्प पुस्तका प्रमाणे आपल्याला खूप काही शिकवून जाणारी. सेल्फ हेल्प पुस्तक कधी कधी फार preachy वाटतं त्याउलट जो जे वांछील मध्ये कुठलाही उपदेश केलेला नाही. नायकाची कथा हि कुठल्याही मध्यमवर्गीय माणसाची कथा वाटू शकते आणि म्हणूनच ते प्रभावशाली झालं आहे.

खरे सांगायचे झाले तर मी मराठी पुस्तकं वाचत नाही. पण मी प्रमुख पाहूना, काहीतरी बोलायला पाहिजे म्हणून वाचायला घेतले, पण पुस्तक हातात घेतल्यावर मात्र मी पुस्तकाला हुक झालो! पहिल्यांदा असे झालेय की मी मराठी पुस्तकाला addict झालोय

जो जे वांछील...पूर्ण पुस्तक वाचले. फार सुंदर मांडणी केली आहे. वाचताना असे वाटत होते की आपणच ते पात्र जगत आहे. प्रत्येक गोष्ट सूक्ष्मपणे प्रतिबिंबित केली आहे. सर्व प्रसंगांमध्ये बारकावे टिपले आहे... फार छान. पुढील पुस्तकांसाठी हार्दिक शुभेच्छा

खूप मस्त आहे पुस्तक. एकदम प्रेरणादायी गोष्ट आहे. भाषा एकदम सोपी. शेवट अनपेक्षित होता. पण शेवट वाचून आता पुढचा भाग काय असेल ह्याची उत्सुकता आहे.